نمىكرد ، من مىكردم » « 1 » . قرائت چهار تن از قاريان هفتگانه به او ختم مىشود : 1 - ابو عمرو بن علاء از نصر بن عاصم و يحيى بن يعمر كه هر دو از ابو الاسود آموزش قرائت ديده‌اند و او هم از على [ ع ] « 2 » . 2 - عاصم بن ابى النّجود از عبد الرّحمن سلمى كه وى مستقيما بر على [ ع ] قرائت كرده است « 3 » . امروز قرائت عاصم از طريق حفص بن سليمان بن مغيره در بيشتر كشورهاى شرقى شايع است . 3 - حمزة الزّيّات از [ امام ] جعفر صادق [ ع ] و ايشان از [ امام ] محمد باقر [ ع ] و ايشان از [ امام ] على زين العابدين [ ع ] و ايشان از پدرشان [ امام ] حسين [ ع ] فراگرفته‌اند و [ امام حسين ( ع ) ] هم بر پدرشان على [ ع ] قرائت كرده‌اند « 4 » . 4 - كسائى كه نزد حمزه با سند پيشين قرائت كرده است « 5 » . چه بسا در اين سندها ، سند قرائت حمزه از همه بيشتر جلب نظر نمايد چون در اين سند ، سلسله راويان امامان اهل بيت [ عليهم السلام ] به طور منظم آورده شده است به گونه‌اى كه در پرتو آن مىتوان مطمئن شد كه اين نيكان از اهل بيت از اجماع مسلمانان بر مصحف نمونه [ امام ] خارج نشده‌اند . نشانهء رضايت آنها هم اين است كه محتواى اين مصحف را بدون كم يا زياد كردن يا ادعايى كه به كمال اين اثر جاودان وحى لطمه زند ، براى مردم قرائت كرده و آموزش داده‌اند . [ امام ] على [ ع ] را بسيار علاقه‌مند به حفظ سلامت متن قرآن ، آن گونه كه در رسم الخط عثمانى ثبت شده ، مىيابيم به طورى كه هر كس قصد دست يازيدن به اين رسم الخط را داشت نهى مىفرمود . از جمله اين كه ابن خالويه در ذكر قرائت على [ ع ] در آيه ( و طلع منضود ) كه با ( عين ) به جاى ( حاء ) خوانده است ( قرائت عمومى : وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ مىگويد : على [ ع ] آن را بر

--> ( 1 ) ابن ابى داوود السجستانى ، المصاحف ، ج 1 ، ص 12 . ( 2 ) ابن الجزرى ، النشر فى القراءات العشر ، ج 1 ، ص 133 . ( 3 ) همان ، ص 155 . ( 4 ) همان ، ص 165 . ( 5 ) همان ، ص 172 .